दोन्ही पाय आणि हाताला गंभीर फ्रॅक्चर्स ; वेळीच उपचारांनी टळले कायमस्वरूपी अपंगत्व
नवी मुंबई / पनवेल वैभव - : भीषण रस्ते अपघातात गंभीर जखमी झालेल्या ३६ वर्षीय व्यक्तीवर नवी मुंबईतील खारघर येथील मेडिकव्हर हॉस्पिटलमध्ये यशस्वी उपचार करण्यात आले. अस्थिरोग विभागाचे संचालक डॉ. प्रमोद भोर यांच्या नेतृत्वाखाली टिमच्या प्रयत्नांना अखेर यश आले असून या रुग्णाला नवे आयुष्य मिळाले.
या अपघाताचा आघात इतका तीव्र होता की,रुग्णाला असह्य वेदना होत होत्या, त्याला हालचाल करणे अशक्य झाले होते आणि दीर्घकालीन अपंगत्वाचा धोका निर्माण झाला होता. वेळीच केलेल्या वैद्यकीय उपचारांमुळे आणि शरीराच्या विविध भागांवर केलेल्या गुंतागुंतीच्या शस्त्रक्रियेमुळे, डॉक्टरांच्या टिमला रुग्णाची प्रकृती स्थिर करण्यात यश आले. सध्या तो पूर्णपणे बरा होण्याच्या मार्गावर असून लवकरच तो पुर्ववत आयुष्य जगण्यास सुरुवात करेल.
नवी मुंबईतील तळोजा येथे राहणारे ३६ वर्षीय श्री. भूषण एस. भालेकर हे ३ फेब्रुवारी २०२६ रोजी रात्रीच्या वेळी खारघर येथील सेक्टर ३५* एका रस्ते अपघाताने त्यांचे आयुष्य पूर्णपणे उलथवून टाकले. त्यांची स्कूटर आणि एक कार यांच्यात झालेल्या एका जोरदार धडकेत ते गंभीर जखमी झाले. या अपघातात त्यांच्या उजव्या मांडीचे, डाव्या पायाचे आणि डाव्या हाताच्या कोपरापुढील भागाचे हाड मोडले तसेच त्यांना शरीरावर अनेक ठिकाणी खोलवर जखमा आणि ओरखडेही आले होते. या अपघाताचा आघात इतका जबरदस्त होता की, त्यांना शरीराची कोणतीही हालचाल करणे अशक्य झाले होते; त्यांना असह्य वेदना होत होत्या आणि त्यांच्या शरीराच्या रचनेत झालेला बदल (विकृती) स्पष्टपणे दिसून येत होता. त्या अत्यंत गंभीर अवस्थेत, शरीराची अगदी सौम्य हालचाल करणेही त्यांना अशक्य झाले होते. ४ फेब्रुवारी २०२६ च्या पहाटे त्यांना तातडीने मेडिकव्हर रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. तिथे डॉ. प्रमोद तुकाराम भोर यांच्या नेतृत्वाखालील तज्ज्ञ डॉक्टरांच्या टिमने रुग्णाच्या प्रकृतीचे गांभीर्य ओळखून तात्काळ उपचारांची सूत्रे हाती घेतली आणि त्याचे प्राण वाचवण्यासाठी आवश्यक अशी आपत्कालीन वैद्यकीय सेवा (emergency care) सुरू केली.
खारघरच्या मेडिकव्हर हॉस्पिटल्स येथील अस्थिरोग विभागाचे संचालक डॉ. प्रमोद भोर म्हणाले, रुग्णालयात दाखल झाल्यावर रुग्ण शुद्धीवर आणि स्थिर होता, परंतु त्याला तीव्र वेदना होत होत्या, तसेच त्याच्या शरीरावर प्रचंड आघात आणि जखमा दिसत होत्या. सीटी स्कॅन आणि एक्स-रे यांसारख्या सविस्तर तपासण्यांमधून दोन्ही पाय आणि हाताच्या पुढच्या भागात गुंतागुंतीचे फ्रॅक्चर्स दिसून आले, ज्यामुळे यावर उपचार करणे अत्यंत आव्हानात्मक होते. दीर्घकालीन अपंगत्व टाळण्यासाठी अशा जखमांमुळे काळजीपूर्वक नियोजन आणि वेळीच शस्त्रक्रिया करणे आवश्यक असते. सखोल तपासणीनंतर, फ्रॅक्चर झालेली हाडं जोडण्यासाठी आणण्यासाठी एकाच वेळी अनेक शस्त्रक्रिया करण्याचा निर्णय घेतला.
डॉ. प्रमोद भोर पुढे म्हणाले, ४ फेब्रुवारी २०२६ रोजी रुग्णावर गुंतागुंतीच्या शस्त्रक्रिया करण्यात आल्या, ज्यात हाड पुन्हा योग्य स्थितीत आणण्यासाठी आणि स्थिर करण्यासाठी ओआरआयएफ (ओपन रिडक्शन अँड इंटरनल फिक्सेशन), बोन ग्राफ्टिंग आणि बायकॉन्डिलर प्लेटिंग करण्यात आले .आम्ही सर्व फ्रॅक्चर झालेली हाडं पुन्हा योग्य स्थितीत आणण्यासाठी मिनीमली इन्व्हेसिव्ह शस्त्रक्रिया तंत्राचा वापर केला, ज्यामुळे कमीत कमी रक्तस्त्राव आणि लवकर बरे होण्याची शक्यता वाढली. शरीराच्या वेगवेगळ्या भागांतील अनेक फ्रॅक्चर्स हाताळणे नेहमीच आव्हानात्मक असते, कारण त्यासाठी शस्त्रक्रियेतील अचूकता आणि रुग्णाची एकूण स्थिरता यांच्यात संतुलन साधावे लागते.
या प्रकरणात, आम्ही प्रगत इम्प्लांट्सचा वापर केला, ज्यामुळे रुग्णाला हालचाल करणे शक्य होते आणि बरे होण्याचे परिणाम अधिक चांगले आहेत. ही प्रक्रिया पूर्ण होण्यासाठी सुमारे ३-४ तास लागले. वेळीच उपचार न केल्यास, अशा दुखापतींमुळे कायमचे अपंगत्व, दीर्घकालीन वेदना किंवा संसर्ग आणि सांधेदुखी यांसारख्या गुंतागुंती निर्माण होऊ शकल्या असत्या. शस्त्रक्रियेनंतर, रुग्णाला तज्ज्ञांच्या निरीक्षणाखाली ठेवण्यासाठी आयसीयूमध्ये दाखल केले आणि अँटीबायोटिक्स, वेदना व्यवस्थापन आणि ठराविक उपचारांनी सुरू करण्यात आले. शस्त्रक्रियेनंतरची काळजी देखील तितकीच महत्त्वाची आहे, ज्यामध्ये संसर्ग नियंत्रण, फिजिओथेरपी आणि हळूहळू शारीरीक हालचाल सुरू करणे यांचा समावेश होतो. शस्त्रक्रियेच्या दुसऱ्या दिवशी रुग्णाची फिजिओथेरपी सुरू करण्यात आली.
रुग्णाच्या प्रकृतीत हळूहळू सुधारणा दिसून आली आणि त्याच्यावर फिजिओथेरपी, श्वासोच्छवासाचे व्यायाम तसेच शारीरिक हालचालींसाठी विशेष आधार देण्यात आला. जवळपास दोन आठवड्यांच्या अतिदक्षता विभागातील देखरेखीनंतर, १७ फेब्रुवारी २०२६ रोजी त्याला स्थिर अवस्थेत घरी सोडण्यात आले. रुग्णाला फिजिओथेरपी सुरू ठेवण्याचा, नियमित फॅालोअप करण्याचा आणि जखमेची योग्य काळजी घेण्याचा सल्ला देण्यात आला. पाठपुराव्यासाठी (फॉलो-अपसाठी) आलेल्या तपासणीत, रुग्णाच्या प्रकृतीत सुधारणा दिसून आली आणि त्याच्या शारीरीक हालचालींमध्ये देखील प्रगती होत असल्याचे दिसून आले, *असे डॉ. प्रमोद भोर यांनी स्पष्ट केले.*
आपला अनुभव सांगताना श्री. भूषण एस. भालेकर म्हणाले, त्या एका रात्रीने माझे आयुष्य पूर्णपणे बदलून टाकले. अपघातानंतर झालेली वेदना आणि मनात दाटलेली भीती मला आजही आठवते; मी पुन्हा कधी चालू शकेन की नाही, हे मला त्यावेळी समजत नव्हते. अगदी साध्या-सुध्या हालचाली करणेही त्यावेळी अतिशय वेदनादायी होते. परंतु, मेडिकव्हरमधील डॉक्टरांनी मला आत्मविश्वास आणि आशेचा किरण दिला. आता मी इतरांच्या मदतीने बसू शकतो आणि हालचाल करू शकतो. मी डॉ. भोर आणि त्यांच्या संपूर्ण टीमचा मनापासून आभारी आहे.
